تاریخچه AAC

تاریخچه AAC – بتن هوادار اتوکلاو شده

در سال ۱۹۲۴ میلادی، دکتر اکسل اریکسون، آرشیتکت سوئدی و استادیار تکنولوژی ساختمان در انستیتو ویل تکنولوژی استکهلم، برای نخستین بار بتن هوادار اتوکلاو شده را ابداع کرد. ریشه بتن هوادار اتوکلاوشده به سال ۱۹۲۰ میلادی برمی گردد زمانی که سوئد بدلیل کمبود چوب، با توجه به ازبین رفتن جنگل ها نیاز شدیدی به مصالح جایگزین پیداکرد.

حدود ۴۵ سال پیش  در آلمان غربی آقای جوزف هبل، پیمانکار ساختمانی، مبادرت به مکانیزه کردن  سیستم تولید این محصول با طراحی سیستم اندازه گیری، مخلوط کردن،  قالب گیریِ و برش نمود. سپس با اضافه کردن آرماتور مقاومت این محصول را افزایش داد. مهندسان معمار و مجریان ساختمانی به سرعت متوجه قابلیت ها و خصوصیت های بی نظیر این سیستم که بسیار سبک ولی با مقاومت بالا بود شدند و از این ویژگیها در پروژه های خود استفاده کردند.

افزایش تقاضا برای استفاده از این نوع بتن  باعث شد که تا سال ۱۹۹۵ میلادی ۵۱ کارخانه با تولیدی برابر با ۳۱ میلیون متر مکعب در سال در سراسر دنیا احداث گردد و تا سال ۱۹۹۸ میلادی این تعداد به ۱۵۰ واحد تولیدی با ظرفیت ۵۰ میلیون متر مکعب در سال افزایش یافت.

تولیدکنندگان عمده این محصول به ترتیب در قاره های اروپا، آسیا، آمریکا و اقیانوسیه قرار دارند. همچنین دو انجمن AACPA(انجمن AAC آمریکا) و EAACA(انجمن AACاروپا )در راستای حمایت از تولید و ترویج AAC در اروپا و آمریکا تأسیس گردیده اند.

تولید این محصول در ایران از سال ۱۳۵۳ آغاز و با پیشرفت تکنولوژی و به منظور عرضه مصالح ساختمانی نوین و کارا منطبق با مباحث ۱۸ و ۱۹ مقررات ملی ساختمان توسعه یافته و نهایتاً سازمان عمران و توسعه خراسان وابسته به آستان قدس رضوی در راستای دستیابی به اهداف اساسی خود که همانا انجام فعالیت های عمرانی و اقتصادی به منظور تحقق و اجرای پروژه های عام المنفعه و محرومیت زدائی و اشتغال زایی می باشد ، در پرتو تلاش مدیران و کارشناسان متعهد و کارآمد و به کار گیری جدیدترین تکنولوژی تولید محصول AAC اقدام به تولید این محصول نموده.